نشد یک لحظه از یادت جدا دل 

                    زهی دل ، آفرین دل ، مرحبا دل 

زدستش یک دم آسایش ندارم

                     نمیدانم چه باید کرد با دل

    هزاران بار منعش کردم از عشق

                     مگر برگشت از راه خطا دل ؟

     به چشمانت مرا دل مبتلا کرد

                     فلاکت دل ، مصیبت دل ، بلا دل

 از این دل داد من بستان خدایا

                     زدستش تا به کی گویم خدا دل 

  درون سینه آهی هم ندارد

                      ستمکش دل ، پریشان دل ، گدا دل

  به تاری گردنش را بست زلفت

                      فقیر و عاجز و بی دست و پا دل

  بشد خاک و زکویت بر نخیزد

                                             زهی ثابت قدم دل با وفا دل

                                                                            « لاهوتی »