ستاره زیبای من

سردرگم

mirs — Fri, 08 Jun 2007 01:30:52 GMT

سلام بچه ها

حدودا ۳ ماهی هست که آپ نکردم الان هم مطلبیو که دارم مینویسم توی وب نمیتونم بخونم چون وبلاگم فیلتره(بخاطر مشکل فیلترینگ مخابرات) خیلی ناراحتم از این که نمیتونم آپ کنمبه امید دیداری مجدد همتونو به خدای مهربون میسپارم.یا علی مدد

سال نو مبارک . . .

mirs — Sat, 17 Mar 2007 18:01:18 GMT

ساقیا آمدن عید مبارک

سلام میکنم به همه دوستای خوبم ، سال ۱۳۸۶ رو به همتون تبریک میگم و آرزو میکنم که در تعطیلات بهتون خوش بگذره .الان تو کافی نتم که دارم آپ میکنم آخه تو خونه یه مشکل عجیب پیش اومده بود وقتی میومدم تو وبلاگ نوشته بود "مشترک گرامی دسترسی به این سایت امکان پذیر نمی باشد"!!!!!!!!هم عجیبه هم خنده دار . . .

یه چیز دیگه هم بگم که وبلاگ ستاره زیبای من یک ساله شد . آخییییییی کوچکولووووووووووو.

تا بعد از تعطیلات ممکنه آپ نکنم ، تا آپ بعدی همتونو به خدای مهربون میسپارم .یا علی

بازگشت

mirs — Fri, 02 Mar 2007 21:41:18 GMT

سلام

امیدوارم که حالتون خوب باشه ، به خاطر مشکلاتی که پیش اومده بود نتونستم آپ کنم و به شما دوستای گلم سر بزنم از این بابت خودمم ناراحتم و از همتون عذر میخوام .

رسم این شهر عجیب است بیا برگردیم

قصد این قوم فریب است بیا برگردیم

آنکه هر روز دل به نگاهـــــش دارم

خنده اش سرد و غریب است بیا برگردیم

عشق بازیچه شهر است ولی در ده ما

دختر عشق نجیب است بیا برگردیم

بی تو من زنده نمانم

mirs — Tue, 09 Jan 2007 23:18:18 GMT

بی تو طوفان زده دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چسان میگذری غافل از اندوه درونم

بی من از شهر سفر کردی و رفتی

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی

نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتم

چون در خانه ببستم

دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد

گوییا خانه فروریخت سر من

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی

تو همه بود و نبودی تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من که ز کویـــت نگریـــزم

گر بمیـــرم ز غم دل به تــو هرگز نستیـــزم

من و یک لحظه جدایی

نتوانم نتوانم

« بی تو من زنده نمانم »

تكيه بر جای خدا

mirs — Tue, 12 Dec 2006 20:58:36 GMT

شبی در حال مستی تكيه بر جای خدا كردم

در آن یک شب خدایا من عجایب کارها کردم

جهان را روی هم كوبيدم از نو ساختم گيتی

ز خاك عالم كهنه جهانی نو بنا كردم

كشيدم بر زمين از عرش، دنيادار سابق را

سخن واضح تر و بهتر بگويم كودتا كردم

خدا را بنده ی خود كرده خود گشتم خدای او

خدايی با تسلط هم به ارض و هم سما كردم

ميان آب شستم سهر به سهر برنامه پيشين

هر آن چيزی كه از اول بود نابود و فنا كردم

نمودم هم بهشت و هم جهنم هردو را معدوم

كشيدم پيش نقد و نسيه، بازی را رها كردم

نمازو روزه را تعطيل كردم، كعبه را بستم

وثاق بندگی را از رياكاری جدا كردم

امام و قطب و پيغمبر نكردم در جهان منصوب

خدايی بر زمين و بر زمان بی كدخدا كردم

نكردم خلق ، ملا و فقيد و زاهد و صوفی

نه تعيين بهر مردم مقتدا و پيشوا كردم

شدم خود عهده دار پیشوایی در همه عالم

به تيپا پيشوايان را به دور از پيش پا كردم

بدون اسقف و پاپ و كشيش و مفتی اعظم

خلايق را به امر حق شناسی آشنا كردم

نه آوردم به دنيا روضه خوان و مرشد و رمال

نه كس را مفتخور و هرزه و لات و گدا كردم

نمودم خلق را آسوده از شر رياكاران

به قدرت در جهان خلع يد از اهل ريا كردم

ندادم فرصت مردم فريبی بر عباپوشان

نخواهم گفت آن كاری كه با اهل ريا كردم

به جای مردم نادان نمودم خلق گاو و خر

ميان خلق آنان را پی خدمت رها كردم

مقدر داشتم خالی ز منت، رزق مردم را

نه شرطی در نماز و روزه و ذكر و دعا كردم

نكردم پشت سر هم بندگان لخت و عور ايجاد

به مشتی بندگان آْبرومند اكتفا كردم

هر آنكس را كه ميدانستم از اول بود فاسد

نكردم خلق و عالم را بری از هر جفا كردم

به جای جنس تازی آفريدم مردم دل پاك

قلوب مردمان را مركز مهر و وفا كردم

سری داشت كو بر سر فكر استثمار كوبيدم

دگر قانون استثمار را زير پا كردم

رجال خائن و مزدور را در آتش افكندم

سپس خاكستر اجسادشان را بر هوا كردم

نه جمعی را برون از حد بدادم ثروت و مكنت

نه جمعی را به درد بی نوايی مبتلا كردم

نه يك بی آبرويی را هزار گنج بخشيدم

نه بر يك آبرومندی دوصد ظلم و جفا كردم

نكردم هيچ فردی را قرين محنت و خواری

گرفتاران محنت را رها از تنگنا كردم

به جای آنكه مردم گذارم در غم و ذلت

گره از كارهای مردم غم ديده وا كردم

به جای آنكه بخشم خلق را امراض گوناگون

به الطاف خدايی درد مردم را دوا كردم

جهانی ساختم پر عدل و داد و خالی از تبعيض

تمام بندگان خويش را از خود رضا كردم

نگويندم كه تاريكی به كفشت هست از اول

نكردم خلق شيطان را عجب كاري به جا كردم

چو ميدانستم از اول كه در آخر چه خواهد شد

نشستم فكر كار انتها را ابتدا كردم

نكردم اشتباهی چون خدای فعلی عالم

خلاصه هرچه كردم خدمت و مهر و صفا كردم

زمن سر زد هزاران كار ديگر تا سحر ليكن

چو از خود بی خود بودم ندانسته چه ها كردم

سحر چون گشت از مستی شدم هوشيار

خدايا در پناه می جسارت بر خدا كردم

شدم بار دگر يك بنده درگاه او گفتم

خداوندا نفهميدم خطا كردم ....

کارو

دل

mirs — Thu, 30 Nov 2006 20:41:18 GMT

نشد یک لحظه از یادت جدا دل

زهی دل ، آفرین دل ، مرحبا دل

زدستش یک دم آسایش ندارم

نمیدانم چه باید کرد با دل

هزاران بار منعش کردم از عشق

مگر برگشت از راه خطا دل ؟

به چشمانت مرا دل مبتلا کرد

فلاکت دل ، مصیبت دل ، بلا دل

از این دل داد من بستان خدایا

زدستش تا به کی گویم خدا دل

درون سینه آهی هم ندارد

ستمکش دل ، پریشان دل ، گدا دل

به تاری گردنش را بست زلفت

فقیر و عاجز و بی دست و پا دل

بشد خاک و زکویت بر نخیزد

زهی ثابت قدم دل با وفا دل

« لاهوتی »

سلامی دوباره

mirs — Fri, 24 Nov 2006 11:16:18 GMT

خیلی سعی کردم که نیام حتی خواستم وبلاگو ببندم ولی دلم نیومد

در این میون بعضی ها واقعا خوشحال میشن و خیلی ها هم بدشون میاد که بازم برگشتم ولی این بار دیگه حرف و نظر کسی برام مهم نیست ( البته اونایی رو میگم که از من متنفرن) . من فقط به خاطر یک نفر برگشتم

در مورد عوض شدن قالب هم بگم که هم برای تنوع و هم برای آغاز مجدد فکر خوبی باید باشه گر چه تا بخوام بهش عادت کنم زمان میبره

روزی ، پاک متولد میشویم و مسافتی را به نام زندگی طی میکنیم و روزی دیگر بدرود خواهیم گفت و جز یک واژه ، چیزی دیگر از ما نخواهد ماند ، «خاطره»

و چه زیبا سروده است مهدی اخوان ثالث :

« در گذر گاه زمان

خیمه شب بازی دهر

با همه تلخی و شیرینی خود میگذر

عشقها میمیرند

رنگها رنگ دگر میگیرند

و فقط خاطره هاست

که چه شیرین و چه تلخ

دست ناخورده بجا می ماند »

بی صبرانه منتظرتونم

تنهایی خدا...

mirs — Sun, 27 Aug 2006 08:38:18 GMT

               چه حس غمگینی است

               وقتی بدانی باغچه نیز اشکهایش را

                 از پس ساقه های لرزان به دست باد می دهد

                             وقتی بدانی لرزش پنجره ها

                       از هیبت رنجها یی است

                 که در خویش نهفته دارند

                                          چه حس غمگینی است

                وقتی بدانی خدا نیز تمام تنهایی اش را

          در پس پنهان هستی نهان کرده است

      تا این روح ژنده از قرابت آن

          به رعشه نیفتد

آیا کسی مرا ...

mirs — Mon, 24 Jul 2006 21:41:18 GMT

ای اقاقی های وحشی که بی هیچ لبخندی ،

در کنار کلبه تاریک من پا گرفته اید ،

ای واژه های تلخ تنهایی ،

ای عابران خسته سرنوشت ،

ای ورق های پاره شده در غبار سهمگین ،

آیا کسی مرا ،

در خاطرات اشکهایش می شناسد ؟

آیا عابران کوچه های غم ،

فقط برای یک لحظه کنار پنجره رازهایم می نشینند ،

تا قصه ملکه قصر ماتم را باز گویم ؟

با شمایم ؛

ای آدمهای شیشه ای !

من در حسرت یک تبسم صمیمی مانده ام .

ای کوچه های گلی رویا ،

آیا گامهای دیروز کودکی ام را ،

با شادی من باز می گردانید ؟

با شماهایم ای اسطوره های قصر ماتم !!!!!

غم بی همزبانی

mirs — Tue, 11 Jul 2006 01:44:18 GMT

مرا در بیستون بر خاک بسپارید که تا شبها

غم بی هم زبانی را برای کوهکن گویم

بگویم عاشقم بی همدمم دیوانه ام مستم

نمی دانم کدامین حال و درد خویشتن گویم

از آن گمگشته من هم نشانی آور ای قاصد

که چون یعقوب نابینا سخن با پیرهن گویم

تو می آیی به بالینم ولی آندم که در خاکم

خوشامد گویمت اما در آغوش کفن گویم